تأثیر تغذیه ی خوب و ورزش بر سلامت افراد بالغ چاق و مسن مبتلا به دیابت

 تغییرات شیوه ی زندگی شامل تغذیه ی سالم و انجام فعالیت فیزیکی منظم به بهبود کنترل قندخون، ترکیب بدنی، فعالیت فیزیکی و کیفیت استخوان افراد مسن دارای اضافه وزن یا چاق مبتلا به دیابت نوع 2 کمک می کند.

 نتایج 6 ماه کارآزمایی از یک تحقیق یک ساله، در نشست سالانه ی جامعه ی غدد در بوستون ارائه  گردید. نقش رژیم غذایی و ورزش درکنترل دیابت نوع 2 شناخته شده است اما به عنوان درمان به دلیل نگرانیهایی در مورد کاهش توانایی و کاهش توده ی ماهیچه ای افراد مسن، بحث برانگیز است. هیچ دستورالعمل ویژه ای برای اصلاح شیوه ی زندگی برای بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 (65 سال و بالاتر) وجود ندارد.

 دیابت نوع 2 به دلیل عدم فعالیت فیزیکی مرتبط با سن وهمچنین اپیدمی چاقی در بزرگسالان مسن تر بسیار شایع می باشد. چاقی، عوارض متابولیکی و فیزیکی پیری را بدتر کرده وکیفیت زندگی این افراد را  کاهش می دهد.

نویسنده ی اول این مقاله دکتر Celli، متخصص تغذیه و پست دکترای غدد از کالج بیلور در تگزاس وهمکارانش تأثیرات رژیم غذایی رفتار درمانی کاهش وزن و ورزش در بزرگسالان دارای اضافه  وزن یا چاق مبتلا به دیابت نوع 2 را بررسی کردند.

درطی6 ماه گذشته از داوطلبان(بین 65 تا 85 سال) خواسته شد در یکی از دو روش مداخلات سختگیرانه یا محدود شرکت کنند.

 شرکت کنندگان  درمداخلات سختگیرانه سه بار در هفته  درکلاسهای 90 دقیقه ای  ورزش های ایروبیک  و استقامتی  و یک بار درهفته  درکلاس  تغذیه برای آموزش  رفتارهای غذایی سالم  شرکت کردند. آنها فهرست تمام غذاها، نوشیدنی ها، کالریها و پروتئین مصرفی خود را ثبت کرده و مشاوره های فردی  برای کاهش وزن دریافت کردند. شرکت کنندگان در گروه کنترل درهیچ برنامه ی ورزشی شرکت نکردند و تنها یکبار درماه درجلسات آموزشی دیابت شرکت نمودند.

بررسی وضعیت  این افراد پس از 6 ماه نشان داد، تمام افراد توده ی بدون چربی خود را حفظ کرده  اما در گروه مداخلات، وزن بدن و توده ی چربی بیش از گروه کنترل کاهش یافت. آزمون عملکرد  فیزیکی گروه مداخله و ظرفیت هوازی بیشینه در این افراد بهبود یافته بود.

هموگلوبین  A1Cدرگروه مداخله بهبود یافته  و امتیاز استخوان  Trabecular  که نشان دهنده ی میزان  بافت استخوانی  و پیش بینی کننده ی خطر شکستگی استخوان است،  درمیان افرادیکه  در مداخلات تغذیه ای  و ورزشی شرکت کرده بودند، بهبود یافته بود، در حالیکه  درگروه کنترل این بهبود مشاهده نشد.

دکتر Celliمیگوید: چنانچه نتایج بدست آمده تایید گردد، این یافته ها می توانند به توصیه های محکمی  برای تغییر شیوه ی زندگی در بیماران مسن دیابتی تبدیل شوند. محققان معتقدند برای بررسی مکانیسم های زمینه ای تاثیر این مداخلات بر سلامت این افراد، نیاز به مطالعات بیشتری دارند.

منبع:www.sciencedaily.com/releases/2016/04/160401130616.htm